A memory of my school
खरंच सर आज इतक्या वर्ष्यानी मला सुद्धा ते सर्व आठवलं आणि तुमच्या ह्या सुवर्ण आठवणींचा एक साक्षीदार म्हणून मी स्वतःला सुद्धा नशीबवान समजतो की मला अश्या गुरुवर्यांचा सहवास आणि मार्गदर्शन लाभले. सांस्कृतिक रजनी मधील तो राहिलेला एक प्रयोग शेवटी राहूनच गेला, कदाचित आठवत नसेलही तुम्हाला, एक भुताची गोष्ट नावाचं नाटक आपण करणार होतो पण ते झालेच नाही, असो. या अश्या अर्धवट आठवणीच खऱ्या अर्थाने बाकीच्या त्या दिवसांना अर्थ देत असतात. लाख मोलाचा वाटतो तो काळ, असे वाटते परत एकदा शाळा भरावी, परत फ़ूरसूल सरांच्या तासाला एखाद्या इंग्लिश ग्रामर च्या एका एकदम कठीण प्रश्नाचे उत्तर द्यावे (जो अख्ख्या क्लास मध्ये कोणालाच येत नसे) आणि गिफ्ट म्हणून त्यांकडून पेन परत मिळवावा. परत बोर्डे सरांकडून त्या लाल मातीच्या मैदानात बसून 'खरा तो एकाची धर्म जगाला प्रेम अर्पावे' हे गीत गावे, पुन्हा मिश्रीकोटकर मॅडम कडून फमु शिंदेंची 'आई' हि कविता शिकावी आणि अलगद डोळे पाणवावे, पुन्हा मुधोळकर सरांच्या तासाला भौतिकशाश्त्र शिकावे आणि आज काही तरी नवीन शिकायला मिळेल याची हमी वाटून घ्यावीशी वाटते, परत तुमच्या हातात च...